‘PRRS: geen boer die eraan verdient’

Het is voor de meesten werkzaam in de Nederlandse varkenshouderij moeilijk voor te stellen hoe het is om (van) varkens te houden zónder PRRS. Het PRRS-virus is in Nederland sinds 1991. Het is al jarenlang op bijna alle varkensbedrijven in meer of mindere mate aanwezig en de meeste mensen werkzaam in de sector weten niet beter dan dat het er is. Tegelijk doet de Nederlandse varkenshouderij, zeker internationaal gezien, het niet alleen technisch behoorlijk goed, maar ook wat betreft dierenwelzijn en antibioticagebruik. Dat alles in aanwezigheid van PRRS-virus. Dus waar hebben we het over?

De nodige studies koppelen euro’s aan de schade veroorzaakt door de vrijwel continue aanwezigheid van PRRS-virus op bedrijven. Zoals Renken 2021 die een (gemiddeld) verlies van 6 euro per afgeleverd vleesvarken laat zien, en van den Crommenacker 2026 die laat zien dat de PRRS positieve werpgroepen (gemiddeld) 1,1 big per worp minder spenen.

PRRS, er is geen boer die er ooit wat aan heeft verdiend. Daarom zou je het virus op zijn minst willen kunnen controleren. Dat kan veel beter dan wat er nu op de meeste bedrijven gebeurt. Een eerste stap is sturen op de geboorte van biggen zonder PRRS-virus. Dat is mogelijk. Uit eigen data, afkomstig van tientallen zeugenbedrijven, weten we dat op ongeveer de helft van alle zeugenbedrijven er per kwartaal geen PRRS-virus werd aangetoond bij de pasgeboren biggen. Hoe? Die kennis is er, onder andere bij de dierenartsen van Boehringer Ingelheim.

PRRS, liever kwijt dan rijk. Maar tot die tijd graag met zo min mogelijk gezeik.

Martijn Steenart
Dierenarts bij Boehringer Ingelheim Animal Health